Terapia manualna

Jest specjalizacją w fizjoterapii ortopedycznej zajmującą się ręcznym badaniem i leczeniem dysfunkcji narządu ruchu takich jak: dolegliwości bólowe kręgosłupa, stawów kończyn, przykurczy i niestabilności w obrębie stawów obwodowych i kręgosłupa. W związku z tym, że całość badania i leczenia wykonywana jest dłońmi terapeuty, postępowanie to określa się terapią manualną (z łac. manus- ręka).

W terapii manualnej przy pomocy specjalnych testów jesteśmy w stanie ocenić czy dany problem związany z bólem, ograniczeniem ruchomości pochodzi od zmienionych patologicznie struktur stawowych, napiętych lub skróconych mięśni czy też leży on po stronie układu nerwowego (np. zaburzonego ślizgu nerwu). Poprzez dokładne badanie i ocenę ilości i jakości ruchu, jak również oporu końcowego danego ruchu kątowego, stawia się diagnozę próbną i podejmuje się leczenie poprzez adekwatne wykorzystanie technik do postawionej wcześniej diagnozy. Rodzaj leczenia i wybranej techniki zależy przede wszystkim od wyniku testu manualnego. W przypadku chorego stawu mogą to być techniki manipulacji zablokowanego stawu, mobilizacji przykurczonej torebki stawowej, w sytuacji zbyt napiętego lub przykurczonego mięśnia techniki poizometrycznej relaksacji mięśni lub stretchingu, a dla struktur nerwowych techniki neuromobilizacji.

Głównym celem terapeuty manualnego jest jak najszybsze przywrócenie pełnego i bezbolesnego ruchu w obrębie dysfunkcji i powrót pacjenta do pełnej sprawności.

W terapii manualnej zwracamy również uwagę na edukowanie pacjentów pod kątem profilaktyki dolegliwości z jakimi się do nas zgłaszają oraz uczymy technik automobilizacji, celem włączania pacjenta w proces leczenia.

Terapia manualna wg. Kaltenborna-Evjenth'a

Koncepcja ta powstała w wyniku pracy dwóch fizjoterapeutów- Freddyego Kaltenborna i Olafa Evjenth'a. Zawiera kompleksowy program badania i leczenia pacjentów z dysfunkcjami narządu ruchu. Dysfunkcja jest stanem, w którym pewna tkanka lub grupa tkanek nie jest
w stanie przenosić obciążeń w sposób wydolny bez objawów bólowych.

Ze względu na logiczny układ badania oparty o specyficzne testy manualne koncepcja Kaltenborna-Evjenth'a jest w stanie umożliwić określenie generatora dolegliwości bólowych, np. nadmiernie napięty mięsień lub zmieniony chorobowo krążek międzykręgowy. Rodzaj uszkodzonej tkanki warunkuje sposób podejmowanego oddziaływania manualnego przy pomocy specyficznych technik stawowych (mobilizacje i manipulacje), mięśniowych (masaż funkcyjny i poprzeczny) neuromobilizacje w przypadku patologii w obrębie układu nerwowego.